diskriminasyon sa pagiging iska

mahigit na akong isang buwan sa aking unang trabaho at mahigit isang buwan na din akong nadedepress. mahigit isang buwan na din akong naghahanap ng bagong kaibigan. kung iisipin kong maigi, mahigit isang buwan na din akong nagmamaktol sa aking mga kaopisina, sa stressful na trabaho at malungkot na working environment. obviously, mahigit isang buwan na din akong umaayaw sa pagtratrabaho.

bukod sa kamangmangan ko sa pagiging empleyada sa isang unibersidad (which is by the way, isang d naman kagalingan na unibersidad), parang napagisip isip kong mali yata ang pinasok kong trabaho. bukod sa isang clerical/administrative job pala ito (na sa pagkakaintindi ko ay dapat na research work talaga with community extension), ay parang nagmumukha na akong kakatwa sa pagiging taga UP ko.

hindi ko alam kung diskriminasyon ba talaga ito o talagang hindi lang kompatibol ang aking pagiging iska sa isang unibersidad na ito. sa mahigit na isang buwan sa unibersidad na pinapasukan ko, ito ang mga bagay d ko mawari kung ang dahilan ba nito ay pagiging taga UP ako o talagang kultura na lang nila ang bagay na ito.

1. people dont accept an "i dont know" type of answer. e sa hindi ko alam e. i cant pretend to know everything. hindi ako perpekto.
   
2. bawal magkamali.
   
3. matataas mga expectations. minimal lang talaga ang dapat na mga mali. ang minor mistakes nagiging big deal. (talagang pinaparamdam nila sa akin kung gano sila kafrustrated sa aking pagkakamaling iyon)
4. ang pagiging idealistic ko ay weird para sa kanila.
5. ayaw nila ng matanong. naiirita sila.
6. pag may tinatanong ako, d ako minsan pinapansin.
7. pag nagbibigay ako ng opinion, iba din ang dating.
8. lahat ng bagay sinisilip nila sa akin. pati raket ko kinukwenta kung magkano ang nakukuha ko.
9. they stereotyped me as being rebelde, palaban, makulit etc. bakit daw hindi ko na lang tanggapin ang bagay bagay ng basta bsta.
10. bilin sa kin ng mga officemates ko na wag ipapaabot sa boss agad pag nagkaroon ng mga problem sa office.pero pag may mga mali ako kahit na maliit na bagay lang e nakakarating sa boss.
11. dinedemand akong magenglish sa lahat ng tao dahil un daw ang policy pero ni isa sa office e walang nag eenglish. at dahil sa walang ngenglish sa office d rin ako ngenglish. so napagalitan ako dahil dun. bakit ako magenglish kung lahat ng tao kinakausap ako sa tagalog.
12. bawal biruin ang mga mga superiors. pero dahil sa friendly ako, hinihiritan ko minsan ang boss namin pati ang mga deans. nagugulat ang mga officemates ko dahil dun. at mula noon ay pinagbawalan akong gawin un.
13. open target ako sa pambabara ng mga tao.
14. may mga bagay na pag ginawa ko or sinabi ko e may magcomment agad na, "taga UP ka nga!"
15. tingin ng mga officemates ko na wala akong pakealam sa mundo.
16. may mga hirit din ang mga officemates na "walang ganyan dito, hindi ito UP!"
17. bawal kwestiyonin ang sistema, kultura at pagiisip ng mga tao. duh!
18. may mga trabaho na gusto ipasa agad sa akin kahit wala pa kong alam sa bagay na iyon.
19. ayaw akong bigyan ng pagkakataon para umakyat.
    
20. ginagawa akong aktibista at taga salo ng mga potential pananabon ng boss.

alam kong napakarami ko pang pwdeng baybayin dito at aabutin ako ng magdamag sa paglilitanya ng mga karimarimarim na mga bagay. pero eto talaga ang tumatak sa utak ko habang naglunch kami ng mga officemates ko. sabi ng senior namin(pangalawang boss), "kung d mo na kaya ang sistema dito, mabuti pang magresign ka na lang."

hmmm..sige,paghahandaan ko ang araw na iyan.

unang sweldo part 1

ngayon ay september 23. ngayon ko matatanggap ang aking unang sweldo. kahit na tinatamad akong pumasok sa opisina, pinilit ko pa ring pumasok dahil ngayon ko makukuha ang pinakaasam asam kong sahod sa aking unang trabaho. (oo, nagmumukhang pera na talaga ako ngayon!)

so syempre, tulad ng mga nakaraang mga umaga, muntik na naman akong malate sa pagpasok.
tulad ng dati, may mga palpak na naman ako sa trabaho. tulad ng dati, may comment na naman sa akin na di tama ang mga kasamahan ko. at tulad pa rin ng dati, hindi ko maramdaman ang saya sa pagiging research assistant ko.

pero sabi ko sa sarili ko na iba ang araw na ito. kung ang mga nakaraang araw para sa akin ay madilim, ngayon ko nakikita ang liwanag. iniisip ko na magbabago ang pananaw ko sa aking trabaho pag nahawakan ko na ang aking pera. o hinde, parang d na ako makapaghintay. may listahan na ako ng mga gusto kong bilhin at kung sinu-sino ang mga taong magkakamit ng biyaya ng aking unang sweldo.

so ayan na nga, dumating na si atm. nakapangalan cyempre sa akin at may password na ****. ang saya! balak kong bumili ng pizza para sa mga officemates ko. ililibre ko sila ngayon. tutal, foundation day naman ng university na pinagtratrabahuhan namin, so why not, chocnut?

kaching!
kaching!
magwiwithdraw na ako! yehey! babayaran ko n din ang tuition ng kapatid ko. so ayun na nga, dali dali akong pumunta sa bangko at tinesting ang powers ni atm.

at charaaaaannnn......

ang aking 15 day na sahod ay tumataginting na...

1,998.26!

ano??? isang malaking ano? nasan na ang sinasabi nilang malaki ko DAW na sweldo? asan na ang balitang research staff daw ang highest paid employees sa unibersidad na ito? asan na ang mga taong nagugulat dahil sa mataas na starting salary ko? bad trip!