diskriminasyon sa pagiging iska

mahigit na akong isang buwan sa aking unang trabaho at mahigit isang buwan na din akong nadedepress. mahigit isang buwan na din akong naghahanap ng bagong kaibigan. kung iisipin kong maigi, mahigit isang buwan na din akong nagmamaktol sa aking mga kaopisina, sa stressful na trabaho at malungkot na working environment. obviously, mahigit isang buwan na din akong umaayaw sa pagtratrabaho.

bukod sa kamangmangan ko sa pagiging empleyada sa isang unibersidad (which is by the way, isang d naman kagalingan na unibersidad), parang napagisip isip kong mali yata ang pinasok kong trabaho. bukod sa isang clerical/administrative job pala ito (na sa pagkakaintindi ko ay dapat na research work talaga with community extension), ay parang nagmumukha na akong kakatwa sa pagiging taga UP ko.

hindi ko alam kung diskriminasyon ba talaga ito o talagang hindi lang kompatibol ang aking pagiging iska sa isang unibersidad na ito. sa mahigit na isang buwan sa unibersidad na pinapasukan ko, ito ang mga bagay d ko mawari kung ang dahilan ba nito ay pagiging taga UP ako o talagang kultura na lang nila ang bagay na ito.

1. people dont accept an "i dont know" type of answer. e sa hindi ko alam e. i cant pretend to know everything. hindi ako perpekto.
   
2. bawal magkamali.
   
3. matataas mga expectations. minimal lang talaga ang dapat na mga mali. ang minor mistakes nagiging big deal. (talagang pinaparamdam nila sa akin kung gano sila kafrustrated sa aking pagkakamaling iyon)
4. ang pagiging idealistic ko ay weird para sa kanila.
5. ayaw nila ng matanong. naiirita sila.
6. pag may tinatanong ako, d ako minsan pinapansin.
7. pag nagbibigay ako ng opinion, iba din ang dating.
8. lahat ng bagay sinisilip nila sa akin. pati raket ko kinukwenta kung magkano ang nakukuha ko.
9. they stereotyped me as being rebelde, palaban, makulit etc. bakit daw hindi ko na lang tanggapin ang bagay bagay ng basta bsta.
10. bilin sa kin ng mga officemates ko na wag ipapaabot sa boss agad pag nagkaroon ng mga problem sa office.pero pag may mga mali ako kahit na maliit na bagay lang e nakakarating sa boss.
11. dinedemand akong magenglish sa lahat ng tao dahil un daw ang policy pero ni isa sa office e walang nag eenglish. at dahil sa walang ngenglish sa office d rin ako ngenglish. so napagalitan ako dahil dun. bakit ako magenglish kung lahat ng tao kinakausap ako sa tagalog.
12. bawal biruin ang mga mga superiors. pero dahil sa friendly ako, hinihiritan ko minsan ang boss namin pati ang mga deans. nagugulat ang mga officemates ko dahil dun. at mula noon ay pinagbawalan akong gawin un.
13. open target ako sa pambabara ng mga tao.
14. may mga bagay na pag ginawa ko or sinabi ko e may magcomment agad na, "taga UP ka nga!"
15. tingin ng mga officemates ko na wala akong pakealam sa mundo.
16. may mga hirit din ang mga officemates na "walang ganyan dito, hindi ito UP!"
17. bawal kwestiyonin ang sistema, kultura at pagiisip ng mga tao. duh!
18. may mga trabaho na gusto ipasa agad sa akin kahit wala pa kong alam sa bagay na iyon.
19. ayaw akong bigyan ng pagkakataon para umakyat.
    
20. ginagawa akong aktibista at taga salo ng mga potential pananabon ng boss.

alam kong napakarami ko pang pwdeng baybayin dito at aabutin ako ng magdamag sa paglilitanya ng mga karimarimarim na mga bagay. pero eto talaga ang tumatak sa utak ko habang naglunch kami ng mga officemates ko. sabi ng senior namin(pangalawang boss), "kung d mo na kaya ang sistema dito, mabuti pang magresign ka na lang."

hmmm..sige,paghahandaan ko ang araw na iyan.

FOLLOW

FOLLOW

gawa ni: kuya maykol

You are there and I am here.

And, you and me, we are hurting.

But it’s okay. For we are where we exactly should be.

My road is not leading me to you.

For this, my hurts, I choose to not let you bear.

For this, our hopes, I choose to forsake.

And my life, I abandon for the cause.

For I am already dead.

Farewell.

abangan ang ilustrasyon ng tulang ito. ako ang yayare. pero sa ngayon, wala pa akong maisip kung para kanino ang tulang ito. masarap pa namang magpakasenti pag naulan.

pangalawang sweldo part 1

dumating na ulit ang payday. pangalawang payday. pangalawang pag aasam sa pera kong matagal ko ng hinihintay. salamat naman at dumating na ang araw na ito.

but no! bakit ganto?


3188.40 php!

ano naman to? bakit ganto sweldo ko?

saka ko na lang dagdagan ang entry na ito dahil talagang nakakabadtrip. nakakatawa nga e. napaiyak talaga ako habang naglalakad pauwi samin.pagkakuha ko ng pera pangbaon kinabukasan, bigla na lang nagflashback sa akin lahat ng pinaghirapan ko sa aking isang buwan sa trabaho. at dun, napaiyak talaga ako. hehehe....

lets wait and see na lang tomorrow...

unang sweldo part 3

dumating na ang araw na pinakahihintay ko. eto na ang araw kung kelan ako DAPAT sumweldo.

eto na! eto na! tingnan ko nga kung mapapaamo ako ng pera sa kabila ng lahat ng mga disappointments ko sa work.

lumipas ang ilang oras at ako ay pumunta na sa aking swelduhan counter. yehey!!! magkano kaya ang sweldo ko ngayon?

kaching! kaching! namumukhang slot machine na ang aking mga mata... pero wag ka, pagtingin ko sa atm....

charaaan!!!! wala pa rin akong sweldo!

nasan na ang sweldo ko? d ba nila ibibigay ngayon? holiday kaya bukas. so sa sunod pang araw ako susweldo. grabe!!!

unang sweldo part 2

sabi ng agency na mali nga daw ang kanilang pagkakainitindi sa sweldo ko, kala daw nila e per day ang rate ko. (research assistant pero per day ha!) o cya cya, ayokong magalit. pagpapasensyahan ko na lang ang kanilang kamalian tutal, pambili ko lang nman iyon ng coloring pens.

sabi ng agency sa next pay day na lang daw nila ilagay ang kabuuan ng aking sweldo which is next week.

magdiriwang ang buong opisina sa laki ng sweldo. kaya magpapakain ako kahit papano. sino gusto sumama?

unang sweldo part 1

ngayon ay september 23. ngayon ko matatanggap ang aking unang sweldo. kahit na tinatamad akong pumasok sa opisina, pinilit ko pa ring pumasok dahil ngayon ko makukuha ang pinakaasam asam kong sahod sa aking unang trabaho. (oo, nagmumukhang pera na talaga ako ngayon!)

so syempre, tulad ng mga nakaraang mga umaga, muntik na naman akong malate sa pagpasok.
tulad ng dati, may mga palpak na naman ako sa trabaho. tulad ng dati, may comment na naman sa akin na di tama ang mga kasamahan ko. at tulad pa rin ng dati, hindi ko maramdaman ang saya sa pagiging research assistant ko.

pero sabi ko sa sarili ko na iba ang araw na ito. kung ang mga nakaraang araw para sa akin ay madilim, ngayon ko nakikita ang liwanag. iniisip ko na magbabago ang pananaw ko sa aking trabaho pag nahawakan ko na ang aking pera. o hinde, parang d na ako makapaghintay. may listahan na ako ng mga gusto kong bilhin at kung sinu-sino ang mga taong magkakamit ng biyaya ng aking unang sweldo.

so ayan na nga, dumating na si atm. nakapangalan cyempre sa akin at may password na ****. ang saya! balak kong bumili ng pizza para sa mga officemates ko. ililibre ko sila ngayon. tutal, foundation day naman ng university na pinagtratrabahuhan namin, so why not, chocnut?

kaching!
kaching!
magwiwithdraw na ako! yehey! babayaran ko n din ang tuition ng kapatid ko. so ayun na nga, dali dali akong pumunta sa bangko at tinesting ang powers ni atm.

at charaaaaannnn......

ang aking 15 day na sahod ay tumataginting na...

1,998.26!

ano??? isang malaking ano? nasan na ang sinasabi nilang malaki ko DAW na sweldo? asan na ang balitang research staff daw ang highest paid employees sa unibersidad na ito? asan na ang mga taong nagugulat dahil sa mataas na starting salary ko? bad trip!

walaaanggg tulugaaaan!!!!

eto na naman ako at naka-bampira mode. syempre nga naman at talagang ginagawang hobby ko na ang pagpupuyat. missing the college days! sa kabila daw ng hindi magangdang epekto nito like diabetes sabi ng tatay ko, e d pa rin ako matitinag sa pagpupuyat.





INTERNET

internet lang naman ang inaatupag ko sa pagpupuyat. basa lang ng basa ng mga forums at articles sa www.peyups.com (na hanggang ngayon ay d pa rin ako myembro. bukod sa lurking, may kasama ding chat at radioblogclub. hala sige! walang patumanggang internet lang hanggat kaya ko pang idilat ang aking mga mata sa harap ng monitor.

HOUSEKEEPING

at dahil sa wala ngang nag aayos ng aming munting tahanan, naisipan kong maglinis ng konti dito sa bahay. narealize ko na hindi naman pala talaga ako ganung katamad. talagang every leap year lang kung maglinis ako ng bahay. narealize ko din na ayoko din pala ng magulo ang bahay. ayoko pala ng madumi. ewan ko kung bakit ganto mga naiisip ko ngayon.

MUSIC

hindi ako mahilig makinig ng musika. siguro kasi may pagkabingi ako at dahil sa hindi ko minsan maintindihan ng maayos ang mga sinasabi sa kanta kapag may ginagawa akong ibang bagay, e hindi na lang ako nag eeffort para pakinggan ang kanta. pero ngayong gabing ito, todo todo ako sa switchfoot. masarap din palang makinig sa mga kanta. para ding mga drama sa radyo.

CHAT

nabanggit ko na to dito kani kanina lang. napansin ko na parang napapadalas ang pagchachat ( d lang madalas, araw araw pa!) ko nitong mga nakaraang araw. hindi maganda ito sa akin. dapat may limit ang lahat ng bagay. mabilis pa naman akong maattach sa isang bagay. parang ung panonood ko ng sailormoon nung bata pa ako. restless talaga ako pag d ako makapanood ng sailormoon at si tuxedo mask. bakit nga kaya mabilis akong maobssess(mabano!) sa mga bagay bagay?

o hinde! 2:53 am na! may trabaho pa ako mamaya! pero hindi e, masaya pa ring magpuyat. masayang magmuni muni sa mga ginawa ko sa araw. masayang mag isip ng mga bagay na gusto kong gawin. masarap mangarap sa mga bagay na gusto kong makamit sa hinaharap. hay buhay! parang layp!